Maanden keken we uit naar het tweede deeladvies van de Gezondheidsraad over de VGO-onderzoeken. Dat zou duidelijkheid scheppen en dan zou de sector weten waar hij aan toe was. Niets blijkt minder waar. Uit onderzoek met aannames die op sommige plekken als conclusies worden verwoord, zijn nu adviezen geschreven die nog niet toegespitst zijn, en die, als ze wel verder uitgewerkt worden, verstrekkende gevolgen kunnen hebben. Hoe ga je om met zoveel wankelheid?
De belangenbehartiger van de sector kiest ervoor om niet de onzekerheden uit het onderzoek de wereld uit te helpen, maar zich te richten op wat mogelijk longontsteking kan veroorzaken: de verspreiding van bacteriën uit de stal. Oftewel de ontwikkeling van emissiereducerende technieken en maatregelen, iets waar al energie op ingezet was. LTO gaat niet zelf het voorkomen van longontsteking bij geitenhouders onderzoeken, want zou dat geloofd worden? Wél volgt er dus extra inzet op innovatie. Maar dat moet ook geloofd worden. Met de uitspraak van de Raad van State over de emissiearme vloeren voor melkveehouders in het achterhoofd, pleit ik voor extreem goede borging van de resultaten van de emissiereducerende innovaties, in de praktijk.Je kunt van alles vinden van deze reactie van LTO. Maar het getuigt toch zeker van vertrouwen. Vertrouwen in innovatie, in technieken die zullen gaan werken. Die hoop heb ik ook. Er zijn veel technische ontwikkelingen waar ik van sta te kijken. In deze editie bijvoorbeeld het exoskelet dat melken lichter maakt. Maar met mooie technieken ben je er nog niet. Mijn vertrouwen in wat er vervolgens met die innovaties gebeurt in beleid, dat is wankel.






