<< Dagboek

Blij met zorg op de boerderij

De zomerperiode ging met bokkensprongen voor- en achteruit. Privé en ook op de geitenhouderij. De lammetjes bleven zorg vragen, de groep bleef snotterig en hoesterig. De ene expert zei: “Meer ventileren”, de andere zei “Dichthouden de boel, want anders trekt het.” Naar welke mening moet je luisteren? Je gevoel volgen is de beste manier, denken wij. En meestal ligt de oplossing in het midden. Ventileren zonder dat het trekt! Het lijkt nu iets beter te gaan. Maar wij hebben wel ondervonden dat een hele groep lammeren in één keer niet bevorderlijk is voor de gezondheid van de dieren. Op ons bedrijf kunnen we dan niet voldoende aandacht geven om dit proces goed te laten verlopen. Daarom proberen we de lammerentijd meer te spreiden. Een groep in oktober, januari en april. Het idee is er, nu kijken of het uit te voeren is en of het inderdaad voor ons beter werkt.

Met mijn gezondheid bleef het na de goede uitslagen in juni rommelig. Een goede uitslag is nog geen volledig herstel! Hoe graag we dit ook willen. Helaas heb ik mijn energie nog niet terug. Dat is soms erg frustrerend. Het werk op Croon en Bergh waar ik onregelmatige werktijden heb, viel mij zwaar. Ik merkte dat mijn lichaam dit niet aankon.
Waar we wel heel blij van werden is de zorgtak die in september is gestart. Op maandag en dinsdag mogen we een bewoner van Croon en Bergh ontvangen. Het is fijn dat ik hem al 7 jaar ken. Maar wat is het leuk om samen met hem op de geitenhouderij te mogen studderen zoals wij dit op z’n Westfries zeggen.  En bijzonder om te zien hoe hij geniet van onze geiten. Dat is het leuke van dieren; ze maken geen onderscheid in mensen. Het liefst is hij de hele dag met ze aan het knuffelen. Maar er moet natuurlijk wel ook nog gewerkt worden. We nemen hem mee in de dagelijkse werkzaamheden op de geitenhouderij zoals vegen van de stal, uitstrooien van het stro, het uitmesten en het melk geven aan de lammetjes. En ook onze kids vinden het leuk. ‘s Middags eten we een broodje aan de keukentafel, samen met onze meiden. Hij geniet van de kwebbelende meiden en hier en daar wordt er een grapje gemaakt. Voor de lunch vraagt hij ook altijd: komen Floor en Lena ook? Big smile als ik hier ja op antwoord.

Op de zaterdag en vrijdagmiddag komt er met regelmaat een jongetje van 5 jaar. Ook hij gaat mee in het werk en gezinsleven bij ons op de geitenhouderij. Leuk om weer met zo’n klein ondernemend mannetje de dag te mogen doorbrengen. En ook hij geniet van de ruimte, de tuin en de vrijheid die de geitenhouderij brengt. En ook de geiten vindt hij leuk. Maar ze stinken wel zegt hij, haha.

Nu is het oktober en het idee om dan een groep geiten te laten af lammeren is gelukt. Een koppeltje van 30 was drachtig. En de helft is ongeveer nu uit elkaar gevallen zoals we dit met een knipoog zeggen als ze bevallen zijn. En gelukkig verloopt het goed. Op een kleinig geitje na dan.

Omdat ik merk dat er het afgelopen  jaar heel veel is gebeurd en omdat ik dit allemaal graag een plekje wil geven, heb ik met mijn werk geregeld dat ik november, december en januari verlof opneem. Ik ga graag door met zorg op t Roode Hart. Dat is te leuk! Daarnaast neem ik de tijd om uit te vinden wat ik wil en kan na mijn ziekte. Misschien de zorgtak uitbreiden op ‘t Roode Hart. Zelf producten gaan maken van onze melk? Ik weet dat een regelmatig leven voor mij voorlopig het belangrijkste is. Ik ben op zoek naar de juiste balans in draagkracht en draaglast. Ik heb mogelijkheden, ideeën en enthousiasme genoeg. Vooruit met de geit!

Wendy Borst schrijft over de opstart van het geitenbedrijf dat zij en haar man runnen. Bekijk het volledige dagboek >>

Reacties zijn gesloten.

<< Dagboek