<< Dagboek

Terugblik en vooruit kijken naar 2019

De zomer ligt al lang achter ons. Het nieuwe jaar is net begonnen. Altijd een moment om even achterom te kijken en vooruit.

De afgelopen periode is er een klein koppeltje van 9 geiten afgelammerd. De 48 lammeren van januari 2018 zijn gescand en 43 zijn drachtig. Een score waar we heel blij mee zijn. In februari lammeren zij af. In dit koppel hebben onze Nubische bokken ook hun werk gedaan. Ben heel nieuwsgierig hoe de lammeren het doen en er uit zien. Met hun leuke flapoortjes.

Deze week gaat er nog een groepje van 20 bij de bok. Deze mogen in mei aflammeren als dit proces goed gaat. Onze groep melkgeiten is ingekrompen. Liepen heel wat oude dames rond die helaas niet zoveel melk meer gaven en te oud waren om bij de bok te kunnen. Daarom kijken we uit naar de aankomende lammertijd in februari.

De zorgtak neemt langzaam toe. Op de maandag en dinsdag ontvangen we 3 deelnemers en op de zaterdag maximaal 4 kinderen. Ik geniet om samen met de deelnemers te mogen werken op de geitenhouderij. Op de maandag en dinsdag zijn de werkzaamheden onder andere de lammeren voeren, aanvegen van de stallen en instrooien. Er is altijd wel wat te doen. De deelnemers gaan mee in de werkactiviteiten. Op de zaterdag vinden de kinderen het leuk om de dieren te verzorgen maar er is ook voldoende tijd om te spelen in de tuin of op de boerderij.

Helaas heeft Noord-Holland ook te maken met de geitenstop. Jammer vind ik dat de geitensector hierdoor negatief wordt neergezet. Terwijl er geen duidelijkheid is of er inderdaad gezondheidsrisico’s zijn rondom de geitensector. Ook al is het te begrijpen dat als om gezondheid gaat, waakzaamheid op zijn plaats is.

Maar het is wel jammer dat de boerensector met regelmaat negatief in beeld komt. Terwijl juist in deze sector mensen werken met passie en werklust. Om voor de consument mooie producten af te leveren. Niet omdat ze daar rijk van worden maar omdat het hun passie is, en zij genieten van het werk met de dieren. Deze mensen werken 7 dagen in de week met plezier. Helaas wordt dit door de supermarkten en consument niet altijd gezien. Mijns inziens, mag er meer begrip en waardering komen voor de hard werkende sector. Deze zorgt onder andere dat iedereen in Nederland geitenkaas kan eten!

Voor 2019 hopen wij dat de vergunningen voor een nieuwe schuur rond zijn en dat deze geplaatst is. Helaas is de eerst aanvraag niet door de welstand gekomen. Maar we gaan er vanuit dat dit in 2019 goed komt. In de nieuwe stal komen de lammerenopvang en de bokken. Voor de laatste hebben wij dan ook meer ruimte nodig om deze af te mesten. En er is een mogelijkheid om de lammeren buiten te laten lopen. Wat ook bij onze melkgeiten een wens is. Als de lammeren in de nieuwe stal staan ontstaat er ruimte in de schuur bij de melkgeiten. Hierdoor kunnen we langzaam groeien tot onze milieuvergunning van 400 melkgeiten.

Met mij persoonlijk gaat het goed. Het werken op de geitenhouderij vind ik erg fijn. Hoe mooi is het om met andere mensen dit te mogen delen? Wij hopen in 2019 ook de zorgtak langzaam uit te laten groeien.

Mijn wens voor 2019 is om mijn ervaringen met ons geitenavontuur en ons kankeravontuur te bundelen in een boek. Om zo voor beide aandacht te vragen. Door onze ervaringen te delen hoop ik de mensen te kunnen verbinden. Boeren en burgers. Mensen met een kankerverhaal en zonder. Zodat er voor beide avonturen meer inzicht, openheid en duidelijkheid ontstaat.  Een mooi streven voor 2019 toch?

Wendy Borst schrijft over de opstart van het geitenbedrijf dat zij en haar man runnen. Bekijk het volledige dagboek >>

Reacties zijn gesloten.

<< Dagboek