<< Dagboek

Wat wordt onze naam?

Toen we eenmaal ons plekje hadden gevonden werd er al gauw gedacht over een naam voor ons bedrijf. Meerdere ideeën passeerden de revue. De bokkensprong, De mekkerij, De geitenbreiers enz. Maar we kwamen er niet uit. Of ze bestonden al. Of een van ons vond het niet mooi.

Onze achternaam Borst is ook niet een naam om te verwerken in een bedrijfsnaam, vonden we. Hoe vaak ik mijn achternaam niet heb moeten herhalen? Zucht. Mevrouw Bos zegt u? Nee, Borst! U weet wel, die vrouwelijke dingen!
Maar wat dan wel? We hoorden van mensen uit het dorp dat ons plekje vroeger Het Roode Hert heette. Misschien was het een idee om de naam van de boerderij te achterhalen? We doken de geschiedenis in. In het verleden heette de boerderij De vereniging. De daarbij gelegen woonboerderij heette Het Roode Hart. En waarschijnlijk werd daar in de volksmond hert van gemaakt? Misschien is dat wel West-Fries voor hart?
Ik vond het een mooie naam en een fijne gedachte om een oude naam van deze plek te herstellen. En als verpleegkundige voel ik mij ook verbonden met het hart. Het is natuurlijk je belangrijkste orgaan. En een eigen bedrijf starten begint met je hart volgen en open zetten. Toch?

Nico heeft zich in januari 2016 aangemeld bij de Kamer van Koophandel. Vlak hierna kwam er post binnen, daar stond op: Geitenhouderij Het Roode Hart. “O ja, liefje, ik heb er nog geitenhouderij voor laten zetten”, zei Nico. Nou, is misschien wel beter zo. Zo is voor iedereen duidelijk dat het over een geitenbedrijf gaat.

Wat Lijkt Nico toch op zijn vader. Die is inmiddels overleden, jammer dat hij dit niet mee heeft gemaakt. Zijn vader meldde zijn kinderen na de geboorte aan bij het gemeentehuis. En zijn moeder vroeg dan na terugkomst: “En, hoe heet onze nieuwe aanwinst?” Nico is kind nummer 9 en de benjamin van de familie. Ik geloof dat over zijn naam wel overleg is geweest. Nico zijn vader was toen al 50 jaar.
En is ons bedrijf ook niet een beetje ons kindje? Eigenlijk wel grappig toch? Dat ook hij geen duidelijk overleg heeft gehad. Het is er gewoon opeens. Zo vader zo zoon!

Vanaf Geitenhouderij Het Roode Hart, hartelijke groetjes van ons allemaal!

Wendy Borst schrijft over de opstart van het geitenbedrijf dat zij en haar man runnen. Bekijk het volledige dagboek >>

Reacties zijn gesloten.

<< Dagboek